Tropical gangsters. Robert Klitgaard.

Jak można domyślić się po tytule książki nie jest to miła opowieść o mieszkańcach i przyrodzie małego tropikalnego kraju jakim jest Gwinea Równikowa. To autobiograficzna relacja pana doktora Roberta Klitgaarda, w której opisuje swój pobyt w tym kraju jako rządowy doradca w sprawach ekonomii. Oprócz małych fragmentów, gdzie autor opisuje przyrodę Gwinei oraz plaże wyspy Bioko wraz falami (gdyż jest jednocześnie surferem), książka ukazuje opłakany stan gwinejskiej gospodarki. I jak pan Klitgaard zaobserwował wszystko to wynika z mentalności i zachowania samych Gwinejczyków, głównie polityków. To skorumpowane, przekupne i nieskore do działania towarzystwo utrzymuje ten kraj w biedzie i zacofaniu. Autora przekonuje, pod koniec książki, jeden z jego znajomych Gwinejczyków, że teraz jest dużo lepiej niż w czasach wcześniejszego dyktatora Maciasa. Teraz ludzie trafiają do więzień i z nich wychodzą na własnych nogach. Wcześniej wyjeżdżali w trumnach. Zależy jak na to spojrzeć. Dla niektórych to może być duży postęp i duże pocieszenie. Jakby nie patrzeć to reżim pana prezydenta Teodora Obianga Nguemy należy dzisiaj do jednych z najbardziej opresyjnych. Nawet jeżeli ktoś nie jest zainteresowany specjalnie ekonomią to warto sięgnąć po tą książkę. Szczególnie przed wyjazdem do Gwinei Równikowej. Cytaty:

“In the tales of the Fang, who hail from the mainland but also dominate the capital on the island, the key figure is the turtle. Called kulu or simply ku in Fang, this creature has some of the traits of the fox: wiliness, wit, and ability to evade trouble. And he has more. He is as wise as an owl. He can blend into the jungle or the sea – the continent has both land turtles, rather small, and sea tortoises – and can in an instant be invisible to his pursuers. He is diplomatic. When wronged, he will sat nothing but later will extract his revenge”.

“(O małżeństwie – przypis autora) For us it is not like a wife in the West. This is not a question of romance. It is more like an economic arrangement. I provide for my wifes and protect them. They, in turn, provide for me. I have wives for different purposes. The one you have met is good for cooking and entertaining, as tonight. Two others work in the fields, leaving very early in the morning and returning late in the day. Another one I use for errands. You know errands are not for everyone. You can send a woman to Mbini with something to do or to get and she may stop in a village along the way and talk with her relatives and finally get to Mbini and forget why she was going there. Or she may just return days too late. But this wife of mine, she is excellent for errands. She listens, she understands, she goes and does it, and she returns”.