Ludy Afryki. C.G. Seligman

Czym się różnią Hotentoci od Buszmenów? Jakie dokładnie obszary Afryki zamieszkują Bantu? Kto to są Chamici? Na te pytania odpowiada autor książki “Ludy Afryki”. Pomimo, że została ona wydana ponad pół wieku temu, jest nadal aktualna. Nie opisuje dokładnie wszystkich plemion – byłoby to przecież niemożliwie, przy tak ogromnej ilości afrykańskich społeczności, ale wspomina przynajmniej o najważniejszych i podejmuje próbę ich przybliżenia. Autor analizuje opisywane plemiona pod kątem języka, zwyczajów i cech fizycznych, a w szczególności, co ciekawe, kształtu i wielkości głowy. Szkoda tylko, że tak niewiele informacji zostało zamieszczonych na temat najciekawszej, dla mnie, grupy społecznej w Afryce – pigmejów. Cytaty:

“Pionierem badań Pigmejów był polski antropolog Jan Czekanowski, który w latach 1907-1909 zorganizował wyprawę naukową do puszcz Afryki Równikowej. Zebrano wówczas materiały dotyczące 4451 mieszkańców Międzyjezierza, z części strefy leśnej na zachód od Gór Księżycowych (Ruwenzori) i obszaru położonego między rzekami Ituri-Aruwimi i Uelle. Wśród przebadanych było 145 Pigmejów znad Ituri i 73 pigmoidalnych Batwa z okolic wulkanów Kiwu w Ruandzie. Poza obserwacjami antropologicznymi, Czekanowski zebrał również bogate materiały etnograficzne i lingwistyczne. Wyniki tych badań Czekanowski opublikował w licznych pracach i monografiach naukowych”.

“Kult przodków, odgrywający poważną rolę w religii Bantu, nie jest – jak się wydaje – zbyt popularny wśród Pigmejów.”

“Obecnie Pigmeje chowają zmarłych w grobach z bocznymi wnękami, nasladując w tym po prostu miejscowych Bantu. Dawniej ciało zmarłego było składane w chacie bliskich krewnych, a cała grupa przenosiła się w inne miejsce”.

“Schebesta uważa efe za pierwotny język Pigmejów zamieszkujących w lasach Ituri, przyznając jednak, że zawiera on bardzo wiele zapożyczeń, szczególnie w zakresie słwonictwa”.

“Po śmierci Andazu II (król Dahomeju – przypis autora) w 1789 r. straciło podobno życie aż 595 kobiet, a w dodatku za damami dworu poszli żołnierze, amazonki, eunuchowie, bardowie itp.”.

“Religia Joruba jest bardzo złożona. Wyznają oni zarówno bardzo złożony kult przodków jak i wiarę w Boga Niebieskiego Olorum i mniejsze bóstwa takie jak np. Szango-bóg piorunów, które są właściwie bogami lokalnymi”.

“Dziewczęta (u plemienia Czaga – przypis autora) po inicjacji zamyka się w klatkach, w chatach ich matek, na okres trzech miesięcy. W tym czasie otrzymują one szczególnie tuczącą dietę i codziennie specjalnie namaszcza się je. Po tym okresie uważa się je za zdolne do małżeństwa… Mężczyzn chowa się w obrębie chaty ich głównej żony”.

“Żydówki z Algierii i Tunezji były zawsze uważane za wyjątkowo ładne…”