Luuanda. Historie z Angoli. Jose Luandino Vieira.

Nie znając tła i historii powstania tej książki oraz biografii autora można by podsumować tą pozycję jako przeciętną i nie wnoszącą wiele informacji o Angoli. To tylko pozory jednak. Napisana w angolskim więzieniu, przed zesłaniem Luandina do kabowerdeńskiego Tarrafal na wyspie Santiago, książka była wynoszona w częściach, schowana na kartkach ukrytych w pieluszce małego synka autora z którym jego żona odwiedzała więzienie. Książka składa się z trzech opowiadań których akcja toczy się w musseques czyli slamsach Luandy. Ukazuje realia i relacje intepersonalne jakie rządzą biednymi przedmieściami największego miasta Angoli, gdzie panuje okrutna bieda, a ludzie skaczą sobie do gardeł. Rasizm i dyskryminacja dzielą ludzi na lepszych i gorszych, na społeczeństwo „zasymilowane” i „niezasymilowane”. Luuanda to jasny przekaz polityczny, krytyka portugalskiego kolonializmu i imperializmu, ukazująca fatalny obraz portugalskiej Angoli. Wydana po raz pierwszy w 1964 roku, książka wywołała duże zamieszanie w Angoli i Portugalii z upadającym reżimem Salazara.