Kota. Louis Perrois.

Trzeba być naprawdę zakochanym w kulturze gabońskich plemion z grupy Kota i zafascynowanym historią ich rzeźbiarstwa i sztuki, ażeby w pełni docenić wartość tej książki. Czyta się ją dość mozolnie, gdyż jest zlepkiem nie do końca usystematyzowanych informacji z móstwem nazw własnych i nazwisk odkrywców, kolekcjonerów i historyków. Takie było moje piewrsze wrażenie po lekturze. Nie oznacza to jednak, że nie warto było jej kupić. Skądże znowu. Zaczerpniemy stąd garść informacji o odkrywaniu przez Europejczyków kultury Kota, a także dowiemy się w jakich ceremoniach wykorzystywali figurki mbulu-ngulu i rytualne maski. Cytaty:

“Their ancestor figures (boho-na-bwete) are sculptures made of a light wooden support decorated with thin copper or brass strips. The smallest are 25 cm high and the largest 70 cm high. The extremely thin, ogival face is slightly concave and has a straight lower edge. The decoration consists of perfectly contiguous metal strips arranged horizontally on either side of a vertical plate representing the forehead. In some works, the strips are disposed in a star pattern, radiating in four diagonal lines from the nose, which is made of a triangular piece of wrought iron. It is framde by what looks like a long diagonal moustache, but might be the stylized wrinkles of old age. The eyes are made form hemispherical cabochons. At the top of the face, a tightly coiled projection represents the top part of the plaited hairstyle (ibenda) once worn by kani dignitaries”.